الإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ شُعْبَةً فَأَفْضَلُهَا قَوْلُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ الإِيمَانِ
Okunuşu
El-îmânü bid'un ve seb'ûne şu'beten fe efdaluhâ kavlü lâ ilâhe illallâh ve ednâhâ imâtetü'l-ezâ ani't-tarîk vel hayâü şu'betün mine'l-îmân.
Meali
İman yetmiş küsur şubedir. En üstünü 'Lâ ilâhe illallah' demek, en aşağısı yoldan rahatsız edici şeyi kaldırmaktır. Hayâ da imanın bir şubesidir.
Kaynak
Müslim, Îmân, 58